Artsus

Łzy anioła

2012-03-06T15:59:00.000+01:00

Kamień księżycowy. Kamień wyciszenia. Melancholijny.
Gdy na niego patrzę, zawsze kojarzy mi się z rusałkami z bajek
Żwirka i Muchomorka.
Albo z zamyślonymi twarzami aniołów.

Na dłoni

2012-03-05T10:19:00.001+01:00

Zatęskniłam za kolorem.
Pewnie za sprawą słońca i zapachu rozmokłej ziemi. To zapach wiosny i zawsze kojarzy mi się z początkiem budzącej się natury.
Serduszko powstało tak prawie mimochodem. Sięgnęłam po sznurki zanurzone
w barwach sycących się słońcem i czerwienią. Niech będą zapowiedzią ciepła :)

Zimowy ogród

2012-02-27T11:09:00.000+01:00

Mam nadzieję, że zima jednak już odchodzi...
Tęsknię za trawą, zielenią, lekkimi krokami pozbawionymi ciężaru nawarstwionych ubrań i znużenia zimnem.
Zimowy ogród żyje kwiatami. Jest chłodny i powściągliwy w kolorach, jak zimowa natura, ale kwiaty wnoszą tę odrobinę ciepła, zapowiedź rozkwitu.
Srebro, szafiry, kryształ górski.

Wiatr w paprociach

2012-02-22T18:27:00.000+01:00

W leśnej głuszy, w myślach, gdzieś tam, daleko, w zaułkach tęsknoty, szumi wiatr.
Wierzyłam kiedyś, dawno to było, że kwiat paproci naprawdę istnieje. Zawsze zastanawiałam się, jakie życzenia miałby mi spełnić. Wybór był trudny ;)
Dzisiaj myślę, że to nie o te życzenia chodzi, ani nawet o kwiat, tylko o tę magiczną drogę rzez las. O szukanie naznaczone dreszczem nadziei, tęsknoty i wiary w to magiczne COŚ przed nami.

Srebro, turmaliny, agat, cyrkonie.

Tafla jeziora

2012-02-17T18:02:00.000+01:00

Za oknem śnieg- białe pola ciszy i sennego, zimowego blasku.
Przenoszę myśli w chłodną, soczystą zieleń lasu. Zawieszam wspomnienia nad gładką, jak lustro, powierzchnią jeziora, śpiącego jeszcze nad ranem. A nad nim fruwają ważki i od czasu do czasu dźwięczą śpiewne ptasie słowa.
Cisza letniego poranka ma tak odmienne brzmienie od ciszy zimowego świata śpiącego pod białym futrem.
Tęsknię za nią.
Naszyjnik połączył w sobie: srebrną zawieszkę z labradorytem o malachitowych refleksach, drobny, kuty i lutowany srebrny zawijas, a na nim kulki apatytu, chryzokoli i amazonitu.

Niebieskie wyznanie

2012-02-06T22:57:00.000+01:00

Istnieją takie barwy, po które sięgam niemal bezwiednie, jakby wiedziona instynktem albo impulsem podświadomości. Z pewnością należy do nich błękit i wszelkie jego pasma rozciągające się pomiędzy szafirem, granatem, indygo. Pomiędzy ciszą rozświetlonego nieba, a szmaragdową tajemnicą lasu, pomiędzy blikiem na rybiej łusce albo szyi gołębia, a soczystą gamą pawiego przepychu i skromnością łąkowego zielska.
Lubię światło w barwach. Lubię, gdy ono w nich ożywa i zaskakuje mnie siłą wyrazu.

Geranium

2012-02-01T09:06:00.000+01:00

Kiedyś geranium było niemal w każdym domu. Obok paprotki i mirtu hodowanego głównie z myślą o wszystkich ważnych życiowych uroczystościach, jak komunie, śluby i chrzty.
Szorstkie listki geranium pachniały cytryną i świeżością.Trochę dzikim zielskiem.
Dzisiaj w domach są yukki i storczyki.
Geranium pachnie dzieciństwem :)

Czarnoksiężniczka

2012-01-25T11:51:00.001+01:00

Za siedmioma górami, za siedmioma rzekami, gdzieś tam była zawsze ósma góra. Zazwyczaj szklana.
Prawie niemożliwe było dostać się na nią. Ale trafiał się taki mężczyzna- rycerz lub szlachetny młody człowiek, któremu udało się tam wdrapać. I kiedy już pokonał wszystkie przeciwności albo wołania za plecami, a mimo to nie obejrzał się za siebie, dosięgał szczytu góry.
Zwykle było tam gniazdo... W gnieździe ptaszysko lub wąż. Pod nim kamienne jajo.
W jaju zaklęte życie czarnoksiężnika.
Chyba każdy z nas zna te bajki. Uwielbiałam je. Karmiły moją bujną wyobraźnię.
Dlatego niezmordowanie czytam moim dzieciom :)

Zamrożona jesień, słodkie krople nektaru...

2012-01-21T22:01:00.000+01:00

Owoc dębu w srebrnej czapeczce. Zamrożony wczesnym chłodem, prześwietlony srebrnym blaskiem. Może zgubiony przez wiewiórkę?
W roli żołędzia- owalny kwarc szary.

I trochę ciepłych wspomnień- miodowego słońca, popołudnia lepkiego od zapachu kwiatów, barw i krzątaniny owadów. Krople nektaru. Srebro i kwarc pełen słodyczy.

Skrzydła pawia

2012-01-13T11:46:00.000+01:00

Znów kolorowo. I ze sznurka.
Kiedy już "natworzę" się w srebrze, nabrudzę po łokcie, nawciągam wątpliwie przyjaznego zapachu oksydy, sięgam po sznurki. Miękkie, kolorowe, jedwabiste.
I zaszywam się w nie- zabrzmiało, jak przenośnia (a może tak jest...?).
Zaszywam w nie ciszę, myśli, szklane paciorki, kolory.
Tym razem pawie skrzydełka. Nie pierwsza i nie pierwszy raz sięgam po temat pawia. Jego barwy kuszą niezmiennie :)

Szafiry raz jeszcze

2012-01-11T09:29:00.000+01:00

Dopowiedziane w drugim akcie- kolczyki do kompletu "Kwiaty nocy".
Drobne, okrągłe zawieszki i fasetowane szafiry. Powtórzyłam elementy z naszyjnika.
Podziękowania dla pani Moniki :)

Szafiry i kwiaty nocą pachnące.

2012-01-09T09:45:00.001+01:00

Szafir czarny, pięknie szlifowany, długo czekał na swoją oprawę...
Zobaczyłam w nim pachnącą kwiatami letnią noc, taką, w której czuć, jak oddycha nagrzana słońcem ziemia.
Wiele roślin pachnie wtedy najsilniej- nie mogą wabić wyglądem, jak za dnia, kuszą więc zapachem i ożywiają emocje.
Koczyki z dziką różą, w fioletach ametystów i czerwieniach granatów, z różowym akcentem agatów- takie bardzo romantyczne wyszły.

Szafir tymczasem ubrał się w elegancję i kwiaty.
Powstał naszyjnik nieco wytworny, ale jednocześnie bardzo tajemniczy.
Mam nadzieję, że to metaforyczne piękno rozbrzmiewających nocą kwiatów, będzie jego żywą duszą.

Winnica

2012-01-05T10:05:00.000+01:00

Kiedy tak szaro za oknem, tęsknię za kolorami nasyconymi życiem i emocjami.
Choć w gamie szarości odnaleźć można niezwykłą głębię, to jednak potrzebuję barw wokół siebie, jak słońca i światła.
Winnica, to moje ciche wyznanie, opowieść o smakach lata i dojrzewającej owocami jesieni.

Szron

2012-01-02T09:01:00.000+01:00

Za oknem nie wiadomo jaka pora roku... W kalendarzu- zima. Ale święta minęły bez śniegu. Jakoś tak mniej bajkowo.
Zaledwie kilka chwil trwały malarskie obrazy w ogrodzie, w którym mróz ubrał wszystko w koronki.
Nie przepadam za zimą, ale widok szadzi na drzewach zawsze mnie zachwyca.
Pewnie z tęsknoty za taką właśnie baśniową zimą powstał ten sutaszowy komplet.

Biżuteria, którą tworzy Natura...

2011-12-21T13:35:00.000+01:00

Zima w ogrodzie.
Zrobiło się biało. Bez śniegu, ale z tym cudownym, baśniowym nalotem, który nadaje niezwykłego czaru. Rośliny ożywają nagle najpiękniejszymi koronkowymi wzorkami, przypominają cichutko, że tylko drzemie w nich uśpione na chwilę życie.

Wisteria- wciąż kwiatowo w zimie...

2011-12-19T09:38:00.000+01:00

Naszyjnik z kiścią kwiatów. Perły, drobniutkie iolity, ametysty fasetowane i lśniący kaboszon chłodnego fioletu.
Romantycznie tak...

W bieli

2011-12-16T18:32:00.000+01:00

Biel i ecru w wydaniu sutaszowym.
Lubię koronki, zwłaszcza te z dawnych lat, z obrazów starych mistrzów malarstwa.
Chciałam nadać mojej biżuterii takiego właśnie dotknięcia czasem gipiurowych ozdób i haftów wyczarowanych na batyście w kobiecym kręgu.

Serce lasu

2011-12-13T08:53:00.000+01:00

Wisior z "kieszonką". Kojarzy mi się z leśnym skrzatem albo jagodowym krzaczkiem. Swarovski ma tajemniczą barwę i mocne światło. Bałam się, że przyćmi siłę srebra, ale nie... Wydaje mi się, że dość naturalnie skomponowało się to towarzystwo :)
I powstało takie lśniące jagodowym światłem serduszko ukryte w liściach.

Na niebiesko

2011-12-11T20:35:00.000+01:00

Labradoryt i agat- dwa oblicza błękitu.
Pierwsze, to bajkowe, opalizujące światło zamknięte we wnętrzu, drugie, to zmrożona w lodowy posmak forma błękitu. Zdecydowanie bliższe moim emocjom są niezwykłe refleksy kamienia z Labradoru, ale mleczny błękit agatu ma w sobie ciszę poranka osnutego w mgłę, budzi we mnie spokój i wytchnienie.
Każdy z wisiorów ma zupełnie inną aurę.

Szuwary

2011-12-10T14:58:00.000+01:00

Czasami po szufladzie plączą się drobiazgi, z którymi nie bardzo wiem, co zrobić,
a natura zbieracza wyrzucić ich nie pozwala...
Tak było ze szklanymi paciorkami w kształcie listków. Migały mi w myślach błękitami, jak ułamki wspomnień letnich dni spędzonych pod lasem, w głuszy, z pluskaniem wody tuż za ścianą namiotu.
Z tych nutek grających w głowie powstał komplet sutaszowy, rozpostarty pomiędzy błękitem, a zielenią. Na cześć najprostszych elementów przyrody.

Kolorowo

2011-12-07T22:54:00.001+01:00

Przeplatanie nitki, sznurków, koralików, kamyków, kolorów napełnia mnie spokojem. Wyciszam się i odpoczywam, pozwalam odpływać myślom łagodnie.
Szycie wydaje się być czynnością niemal instynktowną, tkwiącą gdzieś blisko pierwotnej natury kobiety, jakkolwiek to brzmi :)
W każdym razie na pewno blisko mojej.
To, co wyszło spod moich rąk raczej nie jest typowym sutaszem. Bardziej chyba jakąś wariacją na temat. Ale brzmi kolorowo i optymistycznie.

Królowa węży

2011-12-05T22:16:00.000+01:00

Piękny szmaragd gwiaździsty o barwie zgaszonego, popielatego brązu stał się zalążkiem pomysłu na ten organiczny naszyjnik. Lekki, ażurowy i nieco tajemniczy.

Srebrna rybka

2011-12-02T21:46:00.002+01:00

Srebrna rybka, to mój pierwszy wisior przestrzenny. Wykonałam go inspirując się tutorialem DRAKONARII: "Ukryta perła". Pozostała tematyka krążąca blisko wody ;)
Starałam się jednak nadać mojej pracy odmiennego charakteru, zachować dystans
i poszanowanie dla praw autorskich znakomitej artystki (autorki tutorialu), a przede wszystkim próbowałam dać przestrzeń mojej własnej wyobraźni.
Mam nadzieję, że mi się to udało.

Lustro życzeń

2011-11-25T22:59:00.000+01:00

Tak właśnie kojarzy mi się ten projekt. Przypomina mi magiczne zwierciadło z bajki. Może to kwestia kształtu zawieszki, a może czarownego kamienia.
Labradoryt w wersji fasetowanej nabiera niezwykłej elegancji.
Może spełni czyjeś życzenia...

Wronie pióra

2011-11-24T09:01:00.000+01:00

Wrony, to niezwykłe ptaki- inteligentne i tajemnicze.
Kojarzą mi się z najwspanialszymi baśniami. Niby czarne, a jednak mają w sobie wiele odcieni tego koloru, dyskretny połysk piór, błysk w oku. Gdy jesienią wieją wiatry, wrony unoszą się na tle nieba, jak spalone płachty papieru.

Bransoletka jest już w pobliżu zimy- kolorystyką i delikatnym, szklistym blaskiem czarnych kryształków. Jakby na wronich skrzydłach usiadł szron.

Moon in the forest

2011-11-23T09:48:00.000+01:00

Zawieszka o dość prostych formach geometrycznych, które przełamałam dodaniem elementów roślinnych.
Tak powstał naszyjnik z mięsistymi listkami, nad którymi delikatnie lśni błękitnym blaskiem piękny kaboszon kamienia księżycowego.
Tło kaboszonu satynowane, a łańcuszek zdobią oponki kamienia księżycowego
o mlecznej barwie z odrobiną refleksów.
Lubię ten projekt ze względu na charakter form i nutkę tajemniczości, która w nim ożywa.

Kamień słoneczny, kamień księżycowy...

2011-11-22T09:14:00.000+01:00

Kamień słoneczny to oranż iskrzący się drobinkami złota. Piękny kamień emanujący ciepłem i energią. Widzę w nim wszystkie rozświetlone miodowym blaskiem popołudnia w letnie dni.
Kaboszon otoczyłam srebrnymi promyczkami. Powstał słoneczny jeż.
U góry kołyszą się malutkie łezki kamienia księżycowego o mniej chyba znanym obliczu- nie mleczne z niebieskim refleksem, lecz z nutą oranżu i szarości.

Drobne formy, drobne radości...

2011-11-21T09:47:00.001+01:00

Kolczyki powstały z potrzeby złożenia pięknych kamieni w drobne bukiety
dodane do srebra.
Towarzyszą sobie kolorami, uzupełniają nawzajem swoje odcienie i światła.

Kameleon

2011-11-17T09:36:00.001+01:00

Oto kamień żyjący światłem.
Zachwyca zmiennością głębi refleksów, zmienia się, hipnotyzuje zamkniętym w sobie rysunkiem linii. Wyczarowuje emocje, zatrzymuje w zadumie nad Naturą.

Glicynia

2011-11-07T22:12:00.000+01:00

Jesień zabarwiona czerwienią, żółcią i oranżem cichnie, oddala się. Przychodzi czas srebrnych gałęzi, szronionych dotykiem chłodu. Tęsknota za kwiatami ożywa i tli się w sercu.
Z niej narodził się projekt tych kobiecych kolczyków. Są jak kiść kwiatów glicynii.
Perły Keishi, ametyst i iolit. Barwy mieszają się subtelnie.

Skarb

2011-11-04T19:53:00.003+01:00

Delikatna kwiatowa zawieszka ma charakter starego skarbu, który leżał długo
w starym, zapomnianym kufrze.
Płatki wyglądają, jakby naruszył je czas- poszarpał brzegi, nadał ciemnej patyny.
Perły dodają dyskretnego blasku, dzięki czemu kwiat wciąż żyje skrywając w sobie tajemnicę.

Leśny duszek

2011-11-04T19:41:00.002+01:00

Wisior z kieszonką, pod którą ukrył się świetlisty duszek lasu.
Stworzenie zawieszki okazało się dość pracochłonne ze względu na dwie przestrzenne warstwy, ale zależało mi na uzyskaniu odrobiny tajemniczości.
Kryształek wygląda z delikatnego ukrycia...

Iris

2011-11-03T22:27:00.000+01:00

Praca nad tym naszyjnikiem była ogromną przyjemnością. Od początku, do końca bez niespodzianek i tak prawie intuicyjnie powstawał, materializując po kolei to, co najpierw zrodziło się na papierze.
Olśniewający labradoryt jest pulsującym sercem zawieszki. Chciałam, aby wijące się wokół niego linie były prawie jak żywy organizm.

Stokrotka

2011-10-28T21:56:00.000+02:00

Stokrotka, to wdzięczny kwiatek. Niby maleńki, schowany w trawie,
a jednak świeci z daleka, jak małe słoneczko.
Zawieszka ma niebieskie oczko lapis lazuli, ale ten kamień nosi w sobie dziecięcą, spontaniczną radość.
Naszyjnik trafił w ręce Małgosi. Podobno przyniósł jej szczęście.
Myślę, że Małgosia ma to szczęście po prostu w sobie.
Dziękuję :)

Wild flower

2011-10-25T09:54:00.003+02:00

Jeszcze jeden naszyjnik z kwiatowej serii.
Tym razem chciałam nawiązać do secesji formą roślinną i linią.
Powstała symetryczna zawieszka z centralnie umieszczonym ametystem.
Kwiaty obejmują jego fioletowe światło.

Anemone

2011-10-25T09:49:00.003+02:00

Duży przestrzenny kwiat był zabawą w cierpliwość :)
W centrum płatkowej rozety szkli się lawendowy ametyst o pięknej, fasetowanej powierzchni.
Wisior jest dość okazały. Chyba bardziej przypomina nenufar, ale pierwotna nazwa jakoś zespoliła się z nim i pozostał anemonem.

Sen zaklęty w indygo

2011-10-10T13:25:00.003+02:00

W "Niekończącej się historii" była magiczna księga. Jej okładkę zdobił tajemniczy symbol.
Nawiązałam do niego w tym właśnie wisiorze. Zawieszka ma dwuczęściową formę. Górna- to bajkowy talizman. Dół akcentuje łezka labradorytu pulsująca niebieskim światłem.

Soczyste grona

2011-10-01T14:25:00.000+02:00

Ten komplet powstał z potrzeby stworzenia czegoś delikatnego i subtelnego,
a jednocześnie bardzo kobiecego. Początkowo w moim projekcie był tylko naszyjnik.
Uformowałam ze srebra czapeczkę o secesyjnych liniach i roślinnych motywach.
Jej wnętrze kryje soczyste kiście granatów. To piękne, drobne kamienie o pulsującej barwie czerwieni z posmakiem wiśni.
Naszyjnik trafił w ręce Basi. Świetnie pasuje do jej delikatnej urody.
Na życzenie, do kompletu, stała się bransoletka. Powtórzyłam w niej elementy naszyjnika, aby stworzyć spójną całość. Starałam się zachować równie delikatny
i subtelny urok.

Silver queen

2011-09-23T23:46:00.003+02:00

W pierwszych moich projektach biżuteryjnych pojawiają się próby posmakowania różnych technik pracy z AC Silver. Tutaj bawiłam się masą plastyczną, dzięki której powstał odcisk koronkowych motywów. Wcześniej (oj, dawno temu) tego typu pozytywy wykonywałam na studiach, jako odlewy gipsowe.
Ale w efekcie powstał naszyjnik z orientalną zawieszką i maleńkim szafirem gwiaździstym umieszczonym w centrum. Do towarzystwa- kolczyki. Zawieszenie tych mikroskopijnych, jakże pięknych, brioletek szafirów było niemal medytacją ;)

Zanim rosa opadnie

2011-09-22T22:36:00.000+02:00

To jeden z naszyjników, które powstały na początku mojej przygody z AC Silver.
Tak naprawdę był kolejną próbą sprawdzenia co można, a czego się nie da zrealizować z rysunkowego projektu. Ponieważ jestem anielsko cierpliwa i uparta,
to okazuje się, że da się dość wiele.
Miałam obawy, czy uda mi się stworzyć tę przestrzenną formę i obrobić ją termicznie bez deformacji.
Poszukałam wiedzy u bardziej doświadczonych ode mnie.
I oto jest- złotawy labradoryt trafił na miejsce przeznaczone mu wyobraźnią.
Zanim rosa opadnie, wychodzi słońce :)

Ćma

2011-09-21T13:52:00.004+02:00

Lubię ćmy :)
Są fascynujące, jak większość owadów. Ciche, aksamitne, nocne piękności. To nie jest oczywiste piekno, jak u dziennych motyli, ale właśnie dlatego ma w sobie tajemnicę.
Ćma powstała ze srebra. Symetryczna, niemal klasyczna. W odwłoku umieściłam kryształ Svarowskiego- bladoróżowy Vitrail Baroque.

Ćma stała się na chwilę królową ze światełkiem rozjaśniającym noc.

Znalazła nową właścicielkę i mam nadzieję, będzie cieszyć ją każdego dnia.
Aneto, dziękuję :)

Skryta łza

2011-09-15T12:54:00.005+02:00

Chodził mi po głowie pomysł na rodzaj nietypowego sekretnika. Tak narodził się projekt "Skryta łza".
Schowana w wewnętrznej części kropla szarego kwarcu niemal przylega do ciała, dotyka swoją obecnością. Jest maleńką duszą tego wisiora.
Chciałabym, aby dla Kobiety noszącej ten naszyjnik, była łzą szczęścia i radości, schowaną na pamiątkę, jak najcenniejszy klejnot wspomnień.

Preludium

2011-09-11T22:33:00.004+02:00

Chłodne, fiołkowe ametysty. Barwa secesyjnych irysów. Elegancja i tajemnica. Drobny, gładki kaboszon wymógł na mnie koronkową oprawę. To było prawdziwe wyzwanie dla cierpliwości.
Najpierw powstał papierowy szablon, a potem zawijas po zawijasie ręcznie wycinałam każdy element srebrnej zawieszki. Szlifowałam tę ażurową konstrukcję starając się prawie nie dotykać jej.
To niemal absurdalnie brzmi, ale niestety prawdziwie.
Zwieńczeniem zawieszki jest kiść ametystów, cytrynów i agatów o smakowitych barwach.

Babie lato

2011-09-02T10:57:00.004+02:00

Tak na zakończenie lata.
Z sentymentem, z nadzieją na barwną jesień, powstał wisior ze złotawym labradorytem w roli głównej.
Chciałam, żeby był, jak garść ciepłych światełek zebranych w bukiet. Albo, jak ostatnie, wysłodzone słońcem owoce.
No, tak soczyście po prostu miało być :)
I zawinęło się to w maleńki skrawek srebra.

Niebo pełne wiatru

2011-09-01T09:49:00.005+02:00

Zawsze, gdy patrzę na błękitne światła labradorytów, widzę niebo z dzieciństwa. Takie niebo, jakie rozpościerało się nad głową, gdy leżałam w trawie i patrzyłam na jaskółki.
Ten kamień ma w sobie właśnie wyjątkowy dla mnie odcień i głębię, rysowaną światłem słońca i wiatrem, uczuciem spokoju i szczęścia.
Okrągły kaboszon zyskał symetryczną oprawę- taka pasowała mi do niego najbardziej. U dołu dodałam coś na kształt listków, które sięgają błękitnego nieba. Chociaż, ktoś napisał w komentarzu, że kojarzą się ze smoczą łuską. Wyobraźnia każdego z nas jest właśnie tym, co nadaje każdej pracy zupełnie nowy, bezcenny wymiar.
Wisior trafił w ręce przemiłej dziewczyny, radosnej i optymistycznej, zarazem wspaniałej mamy. Mam nadzieję, że będzie ją cieszył niezmiennie.
Pozdrawiam Cię, Elu, i dziękuję :)

Blue hope

2011-08-19T23:05:00.005+02:00

Pawie lub nie pawie. W każdym razie coś, jak pióro, może pióropusz. Z niebieskim kamieniem o twardej nazwie- agat druzzy. Mieni się przedziwnie: na niebiesko, fiołkowo, ultramarynowo i złoto. Podobnie do tego miejsca na gołębiej szyi, gdzie połyskują barwne piórka.
Ale te zmienne barwy, płynnie biegnące wokół niebieskich odcieni, kojarzą mi się
z nadzieją, z pogodnym oczekiwaniem na nieznane.
Wisior ten znalazł właścicielkę i jest to przemiła osoba z radością w oczach, pełna energii i mądrości :)
Ewa- dziękuję i pozdrawiam :)

Flora

2011-08-11T00:43:00.006+02:00

Flora, wijące się pnącze. Teraz wydaje mi się, że bardziej ośmiornica, więc fauna? Czasem nazwa wrasta w projekt od samego początku i pozostaje jego częścią na stałe. Tak było w tym przypadku.
Trzeci z kolei wisior powstał z mariażu lapis lazuli i małych, srebrnych "roladek", które mroziłam w lodówce przed użyciem. Próbowałam zastosować nowy sposób kształtowania glinki. Właściwie każda z prac jest poniekąd nowym eksperymentem
i chyba to właśnie najbardziej mnie fascynuje w AC Silver. Oczekiwanie na efekt końcowy ma w sobie nutkę podobnej magii jak chwile, gdy dawniej, w ciemni fotograficznej, patrzyłam na pojawiający się obraz zdjęcia w wywoływaczu.

Lazuli-lu

2011-08-08T20:29:00.010+02:00

Są kamienie, które zachwycają mnie barwą lub światłem. Należą do nich labradoryty, amolity i kamienie księżycowe. Lapis lazuli natomiast niezmiennie kojarzy mi się
z radością, ciepłem i słońcem. Jest w nim coś z łagodnej szczerości, jak w kwiatkach niezapominajek.
Kilka kaboszonów tego kamienia miałam w swoim pudełku. Srebrna oprawa dla jednego z nich powstała niemal intuicyjnie.
Naszyjnik ma bardziej floralny charakter niż było przewidziane w pierwotnym projekcie. Ale mam nadzieję, że to właśnie dodało mu wdzięku i podkreśliło urok kamienia.

Kropla świtu

2011-08-02T23:37:00.007+02:00

Piękny różowy kwarc, gładki kaboszon z pęknięciami we wnętrzu. Skojarzył mi się właśnie z taką chłodną kroplą podświetloną porannym słońcem.

To on stał się pierwszym kamieniem, który odważyłam się ująć w objęcia srebra.

Wyszło chyba dość klasycznie, "nie modern", ale starałam się zachować klimat delikatnego wyciszenia i nostalgii, jaki odczuwałam patrząc na ten kryształowy, szklisty róż.

Dla towarzystwa dodałam małe kuleczki kryształu górskiego, barwionego na bladą lawendową poświatę. Chciałam, aby naszyjnik był niezwykle kobiecy i sprawiał wrażenie, jakby wyjęto go ze szkatułki, na której wieczku kręci się porcelanowa balerina.